(listen to the beginning of the story)
(song from CD - 3,8MB)
Music: Jan Vogel
Performance: Het Peter Blanker Consort
Toen wij van Rotterdam vertrokken
Met kakkerlakken in de midscheeps
en rattennesten in t'vooruit.
Toen hadden we een kleine jongen
als ketelbink bij ons aan boord,
die voor de eerste keer naar zee ging
en nooit van haaien had gehoord.
Die van zijn moeder aan de kade
wat schuchter lachend afscheid nam,
omdat hij haar niet durfde zoenen,
die straatjongen uit Rotterdam.
Hij werd gescholden door de stokers
toen wij maar net de pier uit waren
al zeeziek in het 'foc-sle' lag.
werd hij weer op de been gebracht,
want zieke zeelui zijn nadelig
en brengen schade aan de vracht.
Als ie dan sjouwend met z'n ketels
van de kombuis naar voren kwam,
dan was het net een brokkie wanhoop,
die straatjongen van Rotterdam.
Wanneer hij 's avonds in zijn kooi lag
en na zijn sjouwen eind'lijk sliep
dan schold de man, die wacht te kooi had
Toen is ie op een mooie morgen
't was in de Stille Oceaan,
terwijl ze brulden om hun koffie
niet van zijn kooigoed opgestaan.
En toen de stuurman met kinine
en wonderolie bij hem kwam,
vroeg hij een voorschot op z'n gage,
voor het ouwe mens in Rotterdam.
In zeildoek en met roosterbaren
werd hij die dag op 't luik gezet.
De kapitein lichtte zijn petje
en sprak met groc-stem een gebed.
En met een Eén-twee-drie-in-Godsnaam
ging 't ketelbinkie overboord,
die 't ouwetje niet dorst te zoenen
omdat dat niet bij zeelui hoort.
De man een extra mokkie schoot-an
en 't ouwe mens een telegram.
Dat was het einde van een zeeman,
die straatjongen van Rotterdam.
Drawings by Jorie and Tommie RADSTAKE